Zondagavond ben ik na een rit verdeeld over twee dagen aangekomen bij mijn zeilboot in Cherbourg. Vooraf had ik al gezocht naar een geschikte “cowork place” in deze stad, en meende die gevonden te hebben in het “EC2 coworking”, een beetje buiten de stad, maar het in veelvoud geretourneerde advies van Google en Chat op mijn daartoe geformuleerde vraag aan hen.
Maandag een heerlijk begin van de dag en de week, precies zoals ik het me had voorgesteld. Ik lag er vroeg in, en kwam er vroeg uit. Stond van 6.30 – 7.30 op de yogamat en onder de douche, en daarna een uurtje gewerkt aan het timeline illustratie template waarmee ik mooie timelines aan het boek over History of Data wil kunnen toevoegen. 8.55 meldde ik mij bij de receptie van het “Hotel des Enterprises”, het bedrijvenverzamelgebouw, op de prachtig gelegeven heuvel met uitzicht over stad, rade en baai waar de routeplanner mij had heengeleid.
“Numéro Sirène?”, vroeg de streng ogende dame van boven middelbare leeftijd mij, terwijl zij mijn zorgvuldig ingestudeerde ochtendgroet onderbrak toen ik om informatie vroeg over de “place coworkieng” zoals je dat op zijn Frans zegt. Verbluft keek ik haar aan, het bleek het Franse KvK nummer en neen, een Nederlands nummer voldoet niet, vulde ze proactief aan. De waarschijnlijk met Europees subsidiegeld medegefinancierde cocreatie broedplek van gastheer “Departement du Cherbourg-Cotentin” was alleen voor werknemers van geregistreerde Franse bedrijven. Zij voerde alleen maar uit. Ze wist niks van vrij verkeer en goederen. En ze stelde zich geen enkele vraag bij de rechtmatigheid van een dergelijk onderscheid voor een gesubsidieerde voorziening. Bovendien bleek ze ook geheel ongevoelig voor mijn smeekbede om redelijkheid en rekkelijkheid en een oogje dicht want ik ben toch niemand tot last?
Hoe ik vertrouw op valse data en er weer in trap, in plaats van even met de mens achter een e-mail adres of telefoonnummer te communiceren? En zelf beter bronnen te checken: Een website heeft EC2 niet, en nu ik nog eens goed kijk, is hun facebook pagina sinds 2001 niet meer geupdate en zo gezellig zag het er van binnen ook niet uit.
Het gesubsidieerde gebouw zal die dag leeg hebben gestaan, de gesubsidieerde dame deed dan toch eigenlijk heel goed haar handhavende werk. Ik vertrok, naar plan B, “L’autre Lieu”, een bruisend kunstenaarscollectief met muziekstudio’s, ateliers, kleinschalige bedrijvigheid en een gezellige bar,gevestigd in een gigantisch leegstaand/hergebruikt marine hospitaal uit halverwege de negentiende eeuw. Precies het soort industriële, creatieve vibe waar ik deze weken hoopte te belanden.
Hier werk ik nu aan de feedback van de eerste lezers op de volledige versie van mijn e-book History of Data.
Hoofdstuk 1 neemt je mee over enkele miljoenen jaren: van Homo habilis, gekerfde schelpen en grottekeningen naar de uitvinding van het oudste leesbare schrift – Cuneiform. Met tijdslijnen, ondersteunend beeldmateriaal en een brug naar de data-praktijk van vandaag. Persoonlijk, handzaam en direct toepasbaar.
Gratis download (voorlopig) hier. Laat je e-mail achter en je krijgt ‘m meteen toegestuurd.
Wat vinden jullie? Suggesties voor verbetering zijn meer dan welkom! En wie herkent dit soort Franse (of andere) bureaucratische avonturen?
#HistoryOfData #DataAlchemist #Coworking #Cherbourg #NomadicWork #DataHistory
Op zo een werkplek wil ik werken. Ik leer er veel van, over de betrouwbaarheid van data bronnen en over de waarde van natuur, kunst en intermenselijk contact. En ondertussen werk ik naast het schrijven van deze blog braaf en gestaag door aan de workflows en de metadata collecties van mijn opdrachtgever, waarmee ik maar mijn geld verdien.
Life is good. Groeten uit la Vie en Rose, la Vie en France
De normaal vrij uitgestorven tuin van L’Autrelieu waar ik op schaduwrijke plekken in alle rust en privacy heerlijk heb kunnen werken.